Do pojenia bydła stosuje się poidła miskowe. Poidło zbudowane z żeliwnej lub plastykowej miski, korpusu, zaworu oraz przycisku z rolką. Miski najczęściej wykonane z żeliwa, wewnątrz emaliowane, a z zewnątrz pokryte farbą antykorozyjną.

Pojemność miski wynosi od 1,0 do 2,5 l. Woda do miski przepływa przez zawór wykonany z nierdzewnego materiału. Miska jest przykryta pokrywą, którą zwierzę, chcące pić naciska wkładając pysk do wnętrza miski.

Obecnie jeszcze duża liczba hodowców krów mlecznych używa dojarek bańkowych. Najczęściej są to dojarki z końca lat 80. ubiegłego wieku (Archimedes na licencji Alfa Laval). Wielu użytkowników nie posiada już instrukcji obsługi swoich dojarek bańkowych – zagubiły się z czasem.

Od trzech dekad trwają intensywne prace nad automatyzacją procesu udoju. Zaprzęgnięcie do tego celu iście kosmicznych technologii zaowocowało skonstruowaniem robota udojowego. Nie tak dawno obchodziliśmy dwudziestą rocznicę zainstalowania pierwszego robota udojowego Lely Astronaut w farmie mlecznej w Holandii (1992 r.). Okazuję się jednak, że te naszpikowane elektroniką urządzenia nie są pozbawione wad, a ogromne pieniądze włożone w ich zakup zwracają się producentom mleka jedynie w sposób pośredni.

Zdarza się często, że na łące lub pastwisku pojawiają się rośliny, które w zbyt dużej ilości obniżają wartość pokarmową paszy, a często wpływają niekorzystnie na zdrowie i samopoczucie zwierząt.

Uprawa mieszanek trawiasto-motylkowych upowszechniła się wraz postępem w hodowli roślin. Głównym składnikiem mieszanek są lucerna i koniczyna, które podnoszą wartość odżywczą trawy pastwiskowej.  W miejsce zasiewów jednogatunkowych w pełni uzasadniona jest więc uprawa mieszanek trawiasto-motylkowatych. Jak odpowiednio przygotować pole pod taką mieszankę?

Uprawa mieszanek traw i roślin motylkowatych, głównie koniczyny i lucerny, upowszechniła się wraz z postępem w hodowli roślin. W miejsce zasiewów jednogatunkowych w pełni uzasadniona jest bowiem uprawa mieszanek trawiasto-motylkowatych.

Brakowanie krów, czyli usuwanie sztuk o obniżonej wartości użytkowej lub rozpłodowej, jest ważnym zabiegiem, wiążącym się z typem gospodarstwa. Ma ono bowiem istotny wpływ na skalę tej koniecznej eliminacji i jej przyczyny. Określenie powodów brakowania należy niewątpliwie do decyzji trudnych, jakie musi podejmować każdy hodowca bydła mlecznego.

Ilość i jakość składników mineralnych zawartych w paszach roślinnych produkowanych w gospodarstwie zależy w dużym stopniu od prawidłowego nawożenia, uprawy gleby, sposobu konserwacji i przygotowania pasz. Jednak nawet pasze dobrej jakości pokrywają zapotrzebowanie na składniki mineralne tylko u zwierząt o małej wydajności użytkowej, np. krowy, która daje 2500 – 3000 litrów mleka w ciągu laktacji.

Żywienie jest najważniejszym czynnikiem wpływającym na wydajność krów mlecznych oraz na skład mleka. Wszystkie błędy popełnione w żywieniu powodują spadek wydajności (podnosząc koszt wyprodukowania 1 litra mleka), a w niektórych przypadkach mogą prowadzić do znacznego pogorszenia stanu zdrowia krów.

Najpowszechniejszą chorobą wymienia są zapalenia czyli mastitis. Choroba ta nie dotyka pojedynczych krów. Jeżeli zaobserwujemy mastitis u jednej krowy – bezpośrednio zagrożone jest całe stado, ponieważ zapalenie łatwo jest przenoszone podczas doju. Skutki mastitis mogą być bardzo dotkliwe dla producenta mleka. Niniejszy artykuł opisuje metody walki z mastitis.